ads

Slider[Style1]

Style2

Style4

Style3[OneLeft]

Style3[OneRight]

Style5

Σύμφωνα με μια αντίληψη στην αναλυτική ψυχολογία το σπίτι είναι η αίσθηση του εαυτού.

Όλοι μας οραματιζόμαστε κάποια στιγμή το όμορφο σπίτι που θέλουμε να αποκτήσουμε.

Όμως το σπίτι αυτό δεν το βλέπουμε όμορφο μόνο από αισθητικής πλευράς αλλά και ως καθρέπτη του τρόπου ζωής που θέλουμε να έχουμε. Εάν επομένως η πόλη μας (και κατ’επέκταση ο δήμος μας) είναι το σπίτι μας τότε η αισθητική τους αναβάθμιση δεν αρκεί και δεν αποκτά ουσία αν δεν συνοδεύεται από την αναβάθμιση όσων βελτιώνουν τον τρόπο ζωής μας.

Κάποιοι συμπολίτες μας θα υποστηρίξουν ότι οι πεζόδρομοι και διάφορες άλλες παρεμβάσεις (πλατείες, αναπλάσεις, αγάλματα, μνημεία κλπ.) σε διάφορα σημεία της πόλης μας βελτίωσαν την εικόνα της. Σίγουρα την άλλαξαν και άλλαξαν τον τρόπο ζωής μας αλλά πόσο τον βελτίωσαν;

Κατά πόσο όλα αυτά αντικατοπτρίζουν το πώς εμείς ως πολίτες οραματιζόμαστε να ζήσουμε στον τόπο μας; Πώς αντικατοπτρίζουν μια πόλη ανθρώπινη, ζωντανή, οικονομικά βιώσιμη και αειφόρο;

Στο πλαίσιο αυτό υπάρχουν επομένως δύο εναλλακτικές εκδοχές του πώς μια σύγχρονη πόλη πρέπει να είναι, υπάρχουν δύο μοντέλα ανάπτυξης. Υπάρχει η εκδοχή που δημιουργεί μια πόλη αισθητικά αναβαθμισμένη το πρωί αλλά άδεια το βράδυ, μία πόλη που θέλεις να βλέπεις αλλά δεν θέλεις να συμμετέχεις. Από την άλλη υπάρχει η εκδοχή που δημιουργεί μια πόλη π.χ. άρτια συγκοινωνιακά, με σωστό σχεδιασμό χρήσης γής, με ποικίλλες δραστηριότητες για νέους αλλά και για μεγαλύτερους, με καλά σχολεία και δουλειές κοντά στις γειτονιές.

Ως συνέπεια στις προσεχείς δημοτικές εκλογές καλούμαστε να επιλέξουμε (να ψηφίσουμε) ποιο μοντέλο ανάπτυξης θέλουμε.

Το ερώτημα είναι πώς μια πόλη, ένας δήμος είναι σαν μια εταιρεία που έχει να αντιμετωπίσει την πρόκληση εναλλακτικών επιχειρηματικών μοντέλων ανάπτυξης.

Πώς μπορεί μια πόλη να δεί το μέλλον της γύρω από ένα εναλλακτικό μοντέλο που προσδιορίζει το πώς θέλει να ανταγωνιστεί όχι για πελάτες αλλά για πολίτες – δημότες. Για ανθρώπους δηλαδή που δεν θα την βλέπουν μόνο αισθητικά ελκυστική αλλά που θα επιλέξουν να ζήσουν σε αυτήν. Να ζήσουν σε μία πόλη που θα μπορεί να βλέπει πίσω από την ιδέα, να εκκινεί καινοτομία, να υποδεικνύει νέους τρόπους και να προσφέρει νέες υπηρεσίες. Μία πόλη που τελικά θα μπορεί να δημιουργεί ευχάριστες μελλοντικές αναμνήσεις σε όσους την ζούν και την επισκέπτονται, όχι για την εικόνα της αλλά για την ουσία της.

Μέχρι σήμερα η δημοτική αρχή του τόπου μας και εμείς οι πολίτες καθόμαστε σ΄ένα δωμάτιο στο ίδιο τραπέζι της συζήτησης για το μέλλον αλλά ο ένας κάθεται αντικριστά από τον άλλο.

Είναι καιρός οι δημοτικοί μας εκπρόσωποι να σηκώσουν και να μεταφέρουν την καρέκλα τους στην δική μας πλευρά του τραπεζιού και να καθίσουν δίπλα μας.

Και τότε θα κοιτάξουμε μαζί έξω από το παράθυρο προς ένα κόσμο που αλλάζει απίστευτα γρήγορα, με τεχνολογικές καινοτομίες, με καινοτομικά επιχειρηματικά μοντέλα (και γενικότερα μοντέλα ανάπτυξης) με πράγματα δηλαδή που συμβαίνουν γύρω μας σε διάφορους τομείς που είναι δύσκολα να κατανοήσουμε.

Εάν όμως καθίσουμε μαζί και τα δούμε μαζί και συζητήσουμε μαζί και φέρουμε ενδεχομένως και άλλους να συμμετέχουν μπορούμε να βγάλουμε άκρη μαζί.

Γιατί τελικά πρέπει όλοι να είμαστε στην ίδια πλευρά μαζί, όχι για την πόλη που θέλουμε να φαίνεται αλλά για την πόλη που θέλουμε να είναι.


Παναγιώτης Λιάπης

About Nanopoulos Press

Συμμαχία Πολιτών - Nanopoulos Press
«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Post a Comment


Top